Κοινότητα

Λίγα λόγια για εμάς

Η περιοχή της Χιμάρας με πρωτεύουσα την κωμόπολη της Χιμάρας στις ακτές του Ιονίου, ιστορικά αρχίζει από το χωριό Νίβιτσα στα νότια και τελειώνει στον αυχένα του Λογαρά στα βόρεια. Από την μια πλευρά το γαλάζιο Ιόνιο με μια συνεχή εναλλαγή χερσονήσων, ακρωτηρίων και όρμων, άλλων πολύ κλειστών και υπήνεμων όπως της Πανόρμου και άλλων με πανέμορφες εκτενείς παραλίες, από την άλλη πλευρά ο ορεινός όγκος των Ακροκεραυνίων με τις πανύψηλες κορυφές του Τσίκα, Αυγό, Μεσημέρι κ.α. και εκεί σε αυτή τη λουρίδα γης, ανάμεσα στις βουνοκορφές και στο πέλαγος βρίσκεται η πανέμορφη ιστορική γη της Χιμάρας με τα παλαία, πετρόκτιστα σπίτια των χωριών της, τις Βυζαντινές εκκλησίες και τα μοναστήρια της, τα κάστρα της και τα λοιπά μνημεία αλλά και τους Χιμαραίους τους φιλόξενους αλλά και υπερήφανους και ανυπότακτους κατοίκους της.

Η πόλη της Χιμάρας είναι η πρωτεύουσα της περιοχής της Χιμάρας και εκτείνεται σε επιμέρους οικισμούς το Κάστρο, την Παλαιά Χειμάρρα με τα μνημεία της και την μοναδική αρχιτεκτονική της, τα Σπήλια στην παραλία το σημερινό οικονομικό και τουριστικό κέντρο, το Ποτάμι με την υπέροχη πλαζ του και τα ξενοδοχειακά καταλύματα, ακόμα το Λιβάδι με την πανέμορφη θάλασσα, το Ζάμαρι, το Μιχαήλι, το Στεφανέλι. Εδώ αντικρίζει κανείς πολλά αρχαία κτίσματα και αρχαίους ναούς, μεταξύ των οποίων των Άγιων Πάντων όπου πρώτος λειτούργησε και δίδασκε ο Άγιος Κοσμάς. Στην Χιμάρα υπάρχουν διάφορα μεγαλόπρεπη κτίρια, που δείχνουν την αρχοντική της προέλευση. Μεταξύ αυτόν αναφέρουμε τον περίφημο Πύργο των Σπυρομηλαίων, από του εξώστες του οποίου η θέα προς τον κάμπο και το Ιώνιο πέλαγος είναι πανοραμική, ως και το μεγαλοπρεπές οικοδόμημα της οικογένειας Κυρίτση περιβαλλόμενο από αιωνόβιες λεύκες, του στρατηγού Ηλία Ζώτου και πολλά άλλα.

Η Χιμάρα καλύπτεται ολόγυρα από υψώματα, που είναι σκεπασμένα με δάση ελαίων και διάφορων οπωροφόρων και παρουσιάζουν ένα θαυμάσιο θέαμα. Η Χιμάρα θεωρείται η πατρίδα της καλλιέργειας των ελαιόδεντρων και εσπερίδων - υπάρχουν χιλιάδες πορτοκαλιές, λεμονιές και μανταρινιές - και τα πάντα είναι δουλεμένα με μεράκι και αγάπη για την γη.

Ένα άλλος μεγάλος πλούτος είναι για την Χιμάρα η περίφημη παράλια της τα Σπήλια, που απλώνεται με τα ήσυχα και γαλανά νερά σαν γαλάζιο γυαλί και κάνει τη θάλασσα να συναντιέται με την σκεπασμένη σταχτοκίτρινη άμμο, η οποία με την ευωδιά των πορτοκαλιών και των άλλων οπωροφόρων δέντρων ξαναζωντανεύουν τον άνθρωπο και τον κάνουν να μένει πάντα νέος. Τα Σπήλια θεωρούνται σήμερα το πλέον κατάλληλο για παραθερισμό μέρος, λόγου του ξηρού κλίματος του, της αμμώδης σύστασης και των νέων ξενοδοχείων που παρέχουν στον επισκέπτη κάθε σύγχρονη άνεση. Σε μικρή απόσταση από τα Σπήλια συναντά κανείς μια περίφημη αμμώδη παραλιακή λωρίδα, το Λάμανι, που κατά την αρχαιότητα υπήρχε μικρό ασκληπιείο, όπου μετέβαιναν από την ευρύτερη περιφέρεια οι πάσχοντες από ρευματικές παθήσεις. Το ασκληπιείων αυτό στο οποίο χιλιάδες ασθενείς είδαν να θεραπεύονται, διατηρείτο ακόμη μέχρι των Μεσαιωνικών χρόνων.

Μετά από την παράλια Λάμανα συναντάμε τον κλειστό όρμο του Πανόρμου στη μέση του όρμου σε μια χερσόνησο ορθώνεται το ομώνυμο κάστρο διατηρημένο σε αρίστη κατάσταση καθώς και το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Μετά το «πέρασμα της Λέρας», στα μάτια του ταξιδιώτη απλώνεται μία μαγευτική θέα. Δύο χερσόνησοι βυθίζονται στην καταγάλανη θάλασσα, του Πανόρμου, αρκετά μεγάλη και του Παλέρμου μικρότερη. Μικρά, ήσυχα, φυσικά λιμανάκια τα οποία περικλείονται ανάμεσα στις δύο χερσονήσους, προσφέρουν από την αρχαιότητα καταφύγια σε πλοία και ταξιδιώτες. Τα έργα για κατασκευή λιμανιού κι προκυμαίας στο Παλέρμο,έφεραν στην επιφάνεια ναυάγια, κεραμικά και αμφορείς, κυρίως κορινθιακά, που δείχνουν την πανάρχαια ελληνική ιστορία του τόπου μας.

Η ονομασία Πάνορμος, δηλώνει φυσικό λιμάνι, όρμο όπου μπορούν να καταφύγουν και να αγκυροβολήσουν τα πλοία. Από το βουνό απέναντι, με την παντοτινή πρασινάδα της αλόης, αρώματα γεμίζουν την ατμόσφαιρα τα οποία την άνοιξη αναμειγνύονται με την θαλασσινή αύρα και μας κάνουν να πιστεύουμε πως κάπως έτσι πρέπει να μυρίζει το νέκταρ που πίνουν οι θεοί στον Όλυμπο. Στις μέρες μας, μαρίνες έχουν κατασκευαστεί στο Παλέρμο και την Αρμυρίδα. Στην τελευταία υπάρχει ένα κομμάτι ακρογιαλιάς από όπου αναβλύζουν αρμυρά νερά εκ των οποίων και η ονομασία (άρμη – ύδωρ). Σε περασμένες γεωλογικές εποχές, οι δύο χερσόνησοι έχουν εν μέρει βυθιστεί στην θάλασσα. Η πρόσβαση είναι αδύνατη από τη δυτική πλευρά και οι απότομες χαράδρες εκτίνονται σε ύψος 115 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτή η φυσική κατασκευή, έχει ευνοήσει τη δημιουργία καλά προστατευμένων, από πειρατικές (και όχι μόνο) επιθέσεις, κάστρων. Στις ιστορικές πηγές της αρχαιότητας, ο Πάνορμος αναφέρεται ως ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Χαονίας (Η Ευρύτερη περιοχή της Χιμάρας).

Λίγο παρά πέρα, στον χείμαρρο της Δάφνης, υπάρχει μία συκιά. Εκεί ο Πατροκοσμάς προέβλεψε πως σε εκείνο το σημείο, ένας καλός άνθρωπος θα έχανε την ζωή του. Η συκιά του Πολυμέρη όπως ονομάστηκε αργότερα, παραμένει ακόμη εκεί να θυμίζει την ιστορία. Δίπλα βρίσκεται ένα μικρό φυσικό λιμάνι όπου συναντάμε το δέλτα του χειμάρρου της Δάφνης. Το σημείο αυτό είναι απόλυτα προστατευμένο και αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή μέρη για τους παραθεριστές. Σε αυτήν την περιοχή όπου παίζουν ο μύθος και η ιστορία, οι παραθεριστές και οι λάτρεις της φύσης, θα βρουν τον δικό τους παράδεισο, οι βιολόγοι το εργαστήριό τους, οι λάτρεις της περιπέτειας μπορούν να πεζοπορήσουν σε απόκρημνα μονοπάτια, δίπλα στην θάλασσα, οι ρομαντικοί να απολαύσουν τα παιχνιδίσματα των κυμάτων, να ονειρευτούν κάτω από τον ξάστερο ουρανό, να αφεθούν στην αγκαλιά της πεντακάθαρης άμμου.

Τουριστικός Οδηγός Χιμάρας